Wiatraczek kichnął czyli podróż do wnętrza L20 - 183
Wpis na 0. poziomie, wysłany 28 czerwca 2009 o 10:47:26.Za oknem szklana pogoda, wietrznie, więc trzeba zobaczyć co tam w „okienku internetowym” się dzieje. Włączam laptopa, gdy wydobył się straszny chrobotający dźwięk. Szybka reakcja i wyłączenie laptopa. Nad głową pojawiły mi się pomarańczowe znaki zapytania, a w głowie „WTF”.
Ostrożne ponownie włączenie laptopa i baczna obserwacja. Nagłe chrobotanie, tarcie i … APSIK! Przez otwór wentylacyjny wyleciały kłęby dymu. Szybki przegląd sytuacji, wiatraczek stoi i nie kręci, jest chory. No cóż, i tak muszę sprawdzić pocztę, a przy okazji zaniepokojony postanowiłem ściągnąć netinstal Debiana testing w razie jak bym musiał reanimować „Szybkiego i wściekłego”.
Przejrzałem co miałem do przejrzenia, zacząłem nagrywać płytę i tak mi czegoś brakowało. Mam. Cholerna panowała cisza,zero szumu od wiatraczka z netbooka. Ucieszyłem się, mam najcichszy laptop na świecie, pomyślałem sobie. Wypaliłem płytę, przeglądać grupy dyskusyjne zacząłem ale z nadmiaru ciepła komputer postanowił się wyłączyć. No cóż, czas na reanimacje. Odpaliłem Maleństwo i szukam jakiś pdfów serwisowych na temat Toshiby L20 – 183. Niestety, podobno czego nie ma w internecie to w świecie rzeczywistym nie istnieje, i tak też było tym razem.
Jak Pomysłowy Dobromir posiedziałem, popatrzyłem ( kulka nie skakała ) i postanowiłem zgromadzić przyjaciół do pomocy i wziąć naprawę w swoje ręce. Jak pomyślałem tak zrobiłem.
Na początek odwróciłem netbooka, wyłączyłem zasilanie, wyjąłem baterie i wykręciłem wszelkie możliwe śrubki jakie widziałem. Odkręciłem i wyjąłem :pokrywki od dysku twardego, ramu oraz miejsca gdzie powinna znajdować się bezprzewodowa karta sieciowa.
Pomęczyłem się z wyjęciem kostki ramu odginając dwa, znajdujące się i trzymające pamięć, zatrzaski, pomagając sobie przy tym ekierką. Następnie odkręciłem śrubki trzymające dysk i silnym, szybkim ruchem go wyjąłem. Położyłem dysk i ram na białej, dekturowej teczce. Z tyłu, gdzie są zawiasy trzymające matryce, trzeba było wykręcić śrubeczki. W miejscu gdzie znajdowała się bateria i odkręcone były już śrubki znajdowały się zatrzaski, które podwadziłem śrubokrętem.
„Odwróciłem” laptopa i podwadziłem zatrzaski trzymające klawiaturę. Całe szczęście, że nie szarpnąłem klawiatury, gdyż była ona uwięziona na jakiejś „dziwnej tasiemce”. „Uwolniłem” klawiaturę z oków niewoli, odpinając złączkę.
Hmm, popatrzyłem na klawiaturę, przyda się jej czyszczonko. Zacząłem żmudną pracę wyjmowania klawisza po klawiszu.
Oj co za rarytasy znalazłem, czekolada, paluszki, a pod klawiszem z literką „I” znajdowało się coś bliżej nieokreślonego lecz całkiem słodkiego. Wziąłem patyczki do uszu , spirytus ( tym razem nie będzie to przepis na miodówkę czy inny rozgrzewający afrodyzjak ) i zabrałem się za dokładne czyszczenie klawiatury.
Gdy skończyłem odłożyłem na bok klocki i zabrałem się za dalsze zgłębianie tajników L20 – 183. Wszak miałem misje uzdrowienia wiatraczka, a to sprawa najwyższej państwowej rangi. Gdy następne zatrzaski pod wpływem mojej siły uległy mi, mym oczom, po lewej stronie pod przyciskiem uruchamiającym komputer zwany potocznie „Pałer” pokazały się diamenty osadzone w krzemie.
Pah, pah śrubki odkręcone, mała płytka wylądowała gdzieś obok. Pod nią krył się kabel który niczym waż wił się z matrycy w głąb bebechów komputera.
Podwadzając całą górną część laptopa, zobaczyłem, że kabel łączy się z płytą główną i jakby nigdy nic odłączyłem go. Nie było żadnych konwulsji kabla, matryca nie protestowała w żaden sposób więc ruszyłem dalej. Moim oczom ukazał się świat do którego ludzie nie mieli wstępu.
Coś jak złote miasta Majów lub bursztynowa komnata. Odkręciłem dalsze śrubki i pozbyłem się napędu dvd. Byłem tak blisko ,już zlokalizowałem gdzie znajduję się wiatraczek. Był po drugiej stronie zielonej doliny krzemu. Teraz tylko wyjąć, odwrócić i jestem u celu. Lecz co to ? Nie moge wyjąć płyty z obudowy bo przy wejściu 15 pinowym od grafiki coś trzyma i nie chce puścić niczym, demon który zawładnął dziewicą. Na nic się zdały modlitwy „Ja cię K....a zaraz wysadzę ! „ W końcu, przy pomocy płaskiego śrubokręta i sił witalnych udało się.
Natychmist ruszyłem na ratunek wiatraczkowi. Spirytus, waciki i moim oczom ukazał się sprawca.
Niczym Userfriendowa kurzowa kulka, stanęła jak ość w gardle, biednemu wiatraczkowi. Po dezynfekcji całego świata zielonego krzemu, powoli krok po kroku złożyłem laptopa. Co prawda zostało mi kilka śrubek ale cóż, zawsze się do czegoś przydadzą.
Nadeszła chwila prawdy. Klik w srebny przycisk „Pałer”. Komputer się odpalił ,diody zielonym światłem pomrugały,ruszył system. Patrze ale wiatraczek nadal stoi i nie kręci,choć tez nie wydaje dźwięków. Moim oczom ukazał się pulpit , odpaliłem kilka programów i....ziuuuuu wiatraczek zaskoczył i zaczął chłodzić. Mission complete.
Ps. Cała historia jest czystą fikcją, a zdjęcia zostały spreparowane. Podobieństwo do miejsc, osób, urządzeń jest czysto przypadkowe. Autor nie odpowiada za szkody wynikłe z opisanych tu czynności, które powstały tylko w jego chorej głowie.
Dobrze, że zdjęcia robiłeś. Mi po każdej większej akcji rozkręcania laptopa zostawały "części zapasowe" :D A co do samego czyszczenia wiatraczka - warto, co 2-3 miesiące włączyć odkurzacz i przystawić wlot rury do kratek wentylacyjnych. Proste i skuteczne - w moim przypadku komputer przestaje rzęzić i temperatura CPU spada nawet do 4°C.
Zdjęcia zrobiłem dla potomnych, którzy będą chcieli się dostać dojakiś częsci tego modelu laptopa. Ale i sam skorzystałem gdy składałem go z powrotem, poszło mi to w pare chwil.Co do cześci zapasowych, zostało mi kilka śrubek i jakieś kawałki plastiku :D A odkurzanie ech, za leniwy jestem..... ;)
Dorzuciłem jeszcze kilka fotek z całego wydarzenia.